به طريق فعل كثير كه در عرف أو را مصلى نگويند دهم يك ركعت يا زيادة فراموش كردن وبخاطر نرسد مگر وقتي در ما بين امرى از وصادر شده باشد كه نماز به آن باطل شود عمدا وسهوا مثل حدث يا پشت به قبله كردن اما اگر در ما بين امرى صادر شده باشد كه اگر عمدا صادر شود نماز باطل مىشود واگر سهوا صادر شود نماز باطل نمىشود مثل تكلم به دو حرف در اين صورت نماز باطل نمىشود وبا تمام بايد رساند يازدهم در نماز چهار ركعتي يك ركعت سهوا زيادة كردن به شرط آنكه بعد از ركعت چهارم به مقدار تشهد ننشسته باشد كه اگر به قدر تشهد نشسته ( 1 ) باشد نماز أو صحيح است هر چند تشهد نخوانده باشد دوازدهم كل نماز را پيش از وقت بجا آوردن خواه عمدا وخواه سهوا اما اگر به گمان آنكه وقت داخل شده نماز بگذارد ودر اثناى نماز وقت داخل شود در اين صورت نماز أو صحيح است سيزدهم دانسته در مكان غصبى يا در فرش غصبى يا در جامه غصبى نماز گذاردن چهاردهم در جامه يا بدن نجس كه پيش از نماز مىدانست كه نجس است وبعد از آن فراموش كرد نماز گذاردن پانزدهم بي تقيه عمدا به طريق سنيان دست در نماز بستن شانزدهم در اثناى نماز عمدا چيزى خوردن هر چند اندك باشد هفدهم عمدا به دو حرف ( 2 ) تكلم نمودن هجدهم عمدا به قهقهه خنديدن نوزدهم از براي أمور دنيا عمدا گريه كردن بيستم عمدا ترك واجبي از واجبات نماز كردن اگر چه ركن نباشد اما اگر به جهت جهل به مسأله عمدا ترك كند جهر را در جائى كه جهر واجب است يا اخفات را در جائى كه اخفات واجبست آن نماز صحيح است بيست ويكم عمدا زياد كردن واجبي از واجبات نماز را اگر چه ركن نباشد بيست ودويم عمدا انحراف قليل از قبله كردن كه به حد يمين يا يسار نرسد بيست وسيم عمدا كشف عورت خود كردن مقصد دويم در بيان احكام خللى كه بوقوع آن نماز باطل نمىشود وآن دو نوع است نوع أول در بيان خللى كه بواسطة آن سجده سهو واجب نمىشود نوع دويم در بيان خللى كه بواسطة آن سجده سهو واجبست واحكام اين دو نوع در دو فصل تفصيل مىيابد فصل أول در بيان خللى كه بواسطة آن سجده سهو واجب نمىشود وآن فراموش كردن فعلى از افعال واجبي نماز است كه قبل از فوت محل آن بيايد پس اگر خواندن فاتحه را فراموش كند وبعد از خواندن سوره وقبل از ركوع به يادش آيد فاتحه را بخواند وسوره را معاوده نمايد واگر ركوع را فراموش كند وبعد از خم شدن به قصد سجود وقبل از سجود به يادش آيد راست ايستد وركوع را بجا آورد وجايز نيست كه اكتفا به آن خم شدن كند

--> ( 1 ) آنچه فرموده اند مضمون خبر وارد در اين مقام است ولى منافى با احتياط نيست پس اعاده نماز را مطلقا ترك ننمايند صدر دام ظله . ( 2 ) يا زيادة صدر دام ظله .